Κατα της πείνας

" Οταν η δυστυχία των φτωχών


δεν ειναι αποτέλεσμα των νόμων της φύσης,

αλλα συνέπεια της δικής μας αδιαφορίας και αμέλειας,

τοτε μεγάλη ειναι η αμαρτία μας "



ΔΑΡΒΙΝΟΣ

Το λεξικό αναφερει την φτώχεια σαν μια κατάσταση έλλειψης χρημάτων , αγαθών και μέσων για επιβίωση...

Αυτο ομως που το λεξικό δεν αναφέρει
ειναι οτι η φτωχεια σημαίνει
ΠΕΙΝΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ...

ΘΑΝΑΤΟ

30 εκατομμύρια ανθρωποι πεθαίνουν καθε χρόνο απο την

ΠΕΙΝΑ...

10,6 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν
πριν συμπληρώσουν ηλικία 5 χρονών..

Το 1 στα 2 παιδιά ζει στην φτώχεια....

Ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται αυξάνει κατα 4 εκατομμύρια καθε χρόνο....

Κι όμως η ΓΗ εχει τροφή ικανή να θρέψει κατα 7 φορές περισσότερο ολο τον πληθυσμό της...

Δυστυχώς ολα αυτα συμβαίνουν επειδή
οι εκπτώσεις που κάνουμε στην ανθρωπιά και το έλλειμμα αλληλεγγύης υπερτονίζουν την αθλιότητα όλων μας..

Οι φωτογραφίες που έβαλα ευχομαι να ειναι "μια γροθιά στο στομάχι" για την καθως πρέπει καταναλωτική μας κοινωνία στην οποία ζούμε, εχοντας τα πάντα , κι οχι μόνο παραπονιόμαστε, αλλα ξεχνάμε και δεν αγγίζουμε τον πόνο των άλλων...

Ειναι απο την χώρα στην οποία γεννήθηκα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια μεχρι την ηλικία των 17 ετων...

ΤΗΝ ΑΙΘΙΟΠΙΑ

Προσέξτε αυτήν την μητέρα που ο πόνος και η απόγνωση ειναι ζωγραφισμένα στο πρόσωπο της κοιτάζοντας το παιδί της να λιμοκτονεί απο την πείνα...

με πόση στοργη και ΑΓΑΠΗ κρατάει το σκελετωμένο παιδί της αγκαλιά....

Νομίζω πως αυτα τα μάτια αξίζουν την Αγάπη και την βοήθεια όλων μας....

Από τη Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου και μεχρι τις 5 Οκτωβρίου,

η ActionAid

δίνει την ευκαιρία σε όλους μας να βοηθήσουμε όσους περισσότερους φτωχούς ανθρώπους μπορούμε στέλνοντας με sms ένα μήνυμα με την λέξη
ΑΑ στο 19454 .

Ας "ψηφίσουμε" λοιπόν κατά της πείνας
στέλνοντας ενα μήνυμα ζωής

" Οταν η δυστυχία των φτωχών
δεν ειναι αποτέλεσμα των νόμων της φύσης,
αλλα συνέπεια της δικής μας αδιαφορίας και αμέλειας,
τοτε μεγάλη ειναι η αμαρτία μας "

δεν ειναι αποτέλεσμα των νόμων της φύσης,

αλλα συνέπεια της δικής μας αδιαφορίας και αμέλειας,

τοτε μεγάλη ειναι η αμαρτία μας "

Πέρασαν 2 χρονια και τιποτα δεν άλλαξε

Σήμερα συμπληρώνονται 2 χρόνια απο τοτε που μια αγωνίστρια της ζωής εφυγε αξιοπρεπώς και αβοήθητη απο κοντά μας.


Αξιοπρεπώς γιατι δεν δέχτηκε να συμβιβαστεί με το σύστημα και να ενδώσει στον χρηματισμό αυτών που υποτίθεται εχουν ορκιστεί να κάνουν ενα λειτούργημα και να υπηρετούν τον άνθρωπο και το δικαίωμα του να ζήσει...

Αβοήθητη γιατι αυτο το κράτος ποτε δεν κοίταξε τον πολίτη του σαν αξία , σαν οντότητα, σαν υποχρέωσή του και σαν μονάδα που χωρίς αυτην δεν θα μπορούσε να σταθεί σαν κράτος...

Αβοήθητη γιατι ενω θα έπρεπε να εχει δικαιωματικά την φροντίδα του κρατους και οσων υπηρετουν αυτο, αντίθετα ηταν υποχρεωμένη να " λαδώσει " για να εξασφαλίσει λιγη φροντίδα και στο τελος επειδη δεν ειχε την δυνατότητα μα ουτε και την θέληση να τους πληρώσει για όσα δικαιούτο, " πλήρωσε " με την ιδια της την ζωή.

Δεν θα πω τιποτε αλλο μα θα σας παραπέμψω εδω επειδη αν και πέρασε ενας χρόνος δεν αλλαξε απολύτως τιποτα για να μην πω οτι ειναι ακομα χειρότερη η κατάσταση.

Αυτην την στιγμή δινει το δικό της αγώνα μια αλλη αγωνίστρια η Μαρία ,

αντιμετωπίζοντας την ιδια αναλγησία του κρατους και της γραφειοκρατίας που την εχουν εξουθενώσει ψυχικά μα και οικονομικά.

Ειμαστε κοντά της και της ευχόμαστε να βγει εκείνη νικήτρια και να δικαιώσει τους αγώνες της Αμαλίας.

Οσοι διαβάσουν αυτη την εγγραφή μου, ας πανε και εδω, εστω για 5 λεπτα να την τιμήσουν.
Γιατι οσο θυμόμαστε εναν άνθρωπο , τόσο αυτος παραμένει ζωντανός.

Απόγνωση...

Η απόγνωση και η ανεργεία πολλες φορες μας οδηγούν σε ενέργειες που δεν ειναι του χαρακτήρος μας... μα θολώμένοι και μη εχοντας που αλλου να πιαστούμε φτάνουμε στα ακρα...

" Ο πνιγμένος απ τα μαλλιά πιάνεται " λεει μια λαϊκη μας παροιμία...

Παραθέτω ενα κειμενο αυτούσιο οπως το διάβασα





"" Σε ληστεία οδηγήθηκε 42χρονος, από το Πέραμα, εξαιτίας του οικονομικού αδιεξόδου, στο οποίο είχε περιέλθει.

Ο άνδρας, χαμηλόμισθος υπάλληλος του ΟΠΑΠ, εμφανίστηκε προχθές το βράδυ αυθόρμητα στο Τμήμα Ασφάλειας Περάματος και ομολόγησε ότι είχε διαπράξει ένοπλη ληστεία.

Συντετριμμένος είπε στους αστυνομικούς ότι την περασμένη Δευτέρα διέπραξε ληστεία στο υποκατάστημα της τράπεζας Πειραιώς στο Πέραμα, από την οποία άρπαξε 11.365 ευρώ.

Σύμφωνα με την ομολογία του, αναγκάστηκε να γίνει ληστής, επειδή χρωστούσε χρήματα σε τοκογλύφο, από τον οποίο είχε δανειστεί για να καλύψει βασικές ανάγκες της οικογένειάς του.

Αμέσως μετά τη ληστεία, πήγε στο δανειστή του και τού έδωσε τα οφειλόμενα. Του περίσσεψαν 2.400 ευρώ, τα οποία παρέδωσε στην αστυνομία.

Ο συλλφθείς οδηγήθηκε χθες στον εισαγγελέα εκτελέσεως ποινών στον Πειραιά. ""


"Πηγη: ΤΟ ΒΗΜΑ online "


Και εγω θα ηθελα να προσθέσω και να πω ενα ευγε που δικαιωματικά αξίζει στον εισαγγελέα που αφου τον άκουσε ειχε το θάρρος να μην τον κρίνει προφυλακιστέο.

Υπάρχουν ακόμα εισαγγελεις με " Ανθρωπιά "

Αφιερωμένο στα παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες

Την εγγραφή μου αυτή,
σήμερα που αρχισε η Μεγάλη Εβδομάδα,
θα ήθελα να την αφιερώσω

σε όλες τις μικρές υπάρξεις
με το ανυπέρβλητο ψυχικό ανάστημα
και την τεράστια θέληση για ζωή
που ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά....

Στα παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες

«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα,
ζωγράφισε το Παράδεισο και μπες μέσα»
( Καζαντζάκης )

Αυτό ακριβώς κάνουν τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου Βέροιας ! ! !

Τραγουδούν και ζωγραφίζουν
το καθένα τον δικό του προσωπικό Παράδεισο
και χάνονται μέσα του....

Το βιντεο αυτό το ειχα βρει σε μια παλαιότερη σχετική ανάρτηση της
Roadartist.

Ταξίδια ... στον χρόνο

Τι πιο αγνό κι ονειρεμένο από τις παιδικές αναμνήσεις;

Μου άρεσε η πόλη οπου μεγάλωσα .
Το σπιτι μας με την αυλή τριγύρω ,
οι εκδρομές μας στην εξοχή και στην φύση.

Μου άρεσε η ξεγνοιασιά του παιδιού.

Δεν είχα ευθύνες,
ούτε το άγχος να παίρνω κρίσιμες αποφάσεις
όπως κάνανε οι μεγάλοι
(τώρα ομως το κατάλαβα αυτο).

Μα πιο πολυ μ άρεσε ν' ακούω ωρες ατέλειωτες
τις ιστορίες της γιαγιάς
απ την ζωή και τα νιατα της στην Σμύρνη,
τις χρυσές λιρες που βαζανε
σ ένα "σεντούκι" κατω απ το κρεβάτι,
μα που ηρθαν καποτε "οι τσέτες"
και τους τα πήραν όλα...


Την γνωριμία της με τον παππού
" ο οποίος ηταν συνέχεια πάνω σ ένα άλογο "
και η αναγκαστική πλέον φυγή τους
για μια ξένη γη
εκει μακρυά στην Αφρική ,
οπου γέννησε τον πατέρα μου κι άλλα 9 παιδιά.

Η πιο μεγάλη μου ικανοποίηση όμως
ήταν οταν στο τέλος η γιαγιά
κοιμόταν πριν από μένα
κι εγώ χαμογελούσα όλο ευτυχία ,
κι άφηνα την φαντασία μου
να καλπάσει σ όλα αυτα που ειχα ακούσει.

Περάσανε τα χρόνια,
εφυγε η γιαγιά
και μεινανε οι αναμνήσεις
ν ανατρέχω και ν αποζητώ
εκεινη την αθωότητα και πραότητα
που εβλεπα ζωγραφισμένη στην όψη της
που της ειχε γινει τρόπος ζωής και συμπεριφοράς.


Μεγαλώνοντας θα έλεγα ότι ολο και πιο πολύ
απεχθάνομαι να τυποποιηθώ
σ αυτη την παγκοσμιοποιημένη κοινωνία που φτιάξαμε.

Ισως να είμαι ανάποδος,
στενάχωρος και να με στενεύουν τα καλούπια.

Μα θα προτιμούσα
να ημουνα πίσω σ εκείνες τις εποχές
που οι αυλές ηταν γεμάτες παιδικές φωνές και όνειρα...

Οταν ο ήλιος πέφτει
αποζητώ κάποιες φορές την μοναξιά
και αφήνομαι να ταξιδεύω
για να ξυπνώ ετσι την φαντασία μου
και να δημιουργώ εντός μου
χίλια-μύρια νοήματα,
από χιλιάδες σκέψεις εικόνες και λέξεις.

Σίγουρα είναι καλύτερα
τα τεκταινόμενα της φαντασίας μου,
παρά να μου περνά επιφανειακά κι αβίαστα
κάποια εικόνα της μια τηλεόραση.

Μάλλον δεν είναι τυχαίο
οτι τις περισσότερες φορές όλα αυτά τα σκέφτομαι βράδυ.
Ακόμα και για να συζητώ με φίλους τελικά το βραδάκι προτιμώ.


Ξέρεις συνήθως κοιμάσαι μετά.

Και τα όνειρα τοτε γίνονται πιο γλυκά κι αληθινά...

Η λύση

Δεν θυμάται πόσες ωρες ηταν καθιστός εκει....
Μονος με τις σκέψεις του...
Δεν έμοιαζε να τον νοιάζει και πολύ...
Ρουφούσε ολη του την ζωή απ το μπουκάλι
εκείνη την ώρα...

Σε τι σημείο πόνου πρέπει να έχεις φτάσει
για να μην σε νοιάζει πια τίποτα άλλο
απο το τι θα πιείς για να αντέξεις τις επόμενες ώρες...

" Λες να πιάνει ; " σκέφτηκε....

Ισως στιγμιαία να ήταν μια λύση ! ! !

Και λοιπόν ;

Γι αυτό δε ζούμε ;

Για στιγμές μονάχα...

Τυχερός σκέφτηκε , όσο και άτυχος.

Είχε βρει τη λύση του ! ! ! !

Και μάλιστα ιδιαίτερα απλή.

Χωρούσε σ ένα μπουκάλι και είχε χρώμα κεχριμπαριού.

Πανδαισία χρωμάτων

Ο ήλιος δειλά ξεπροβάλλει και μια νέα μερα ξεκινά...

Ειναι υπέροχο να ξυπνάς και να αντικρύζεις
τέτοιες εικόνες . . .
Απολυτη ηρεμία και αυτο το τέλειο πάντρεμα των χρωμάτων
τ ουρανού και της θάλασσας
συνθέτουν αυτην την μαγική εικόνα που τοσο απλόχερα
η φύση ζωγραφίζει...

Πράγματι , τα ωραιότερα πράγματα στην ζωή
μας τα παρέχει η φύση δωρεάν και ειναι ανεκτίμητης αξίας.

Αρκεί να αφεθούμε να τα εκτιμήσουμε,
να τα ζήσουμε και να τα απολαύσουμε

Αφήστε την tv να φωνάζει για τόσα οσα άσχημα ,
αφήστε τις εφημερίδες να τα βλέπουν όλα μαύρα
και απολαύσετε την ζωή οπως πραγματικά είναι.

Ετσι απλα . . . όμορφη ! ! !

Το περιβόλι της καρδιάς

Πήρα απ τη νιότη χρώματα ,
κι απ την αγάπη νήμα .
Στο περιβόλι της καρδιάς
τ όνειρό μου έπλεξα
την ζωή για να χαρώ .

Εσυ φτερουγιστέ
καθάριε λογισμέ
που μοναξία μου φέρνεις ,
ελα
ωραίε γάλανε γιαλέ
εσυ να την ξεπλύνεις.

Τα χρόνια

Τα χρόνια
απο τα χέρια μου
γλιστρήσανε σαν άμμος
που
ονειροπόλα δάχτυλα κρατάνε .


Και η ψυχή μου
είδε
να πέφτει απρόσμενα
η νύχτα
μονομιάς .