Ποιος έκρυψε την αλήθεια. . .

Στον κάβο της συλλογής
ποιός έκρυψε την αλήθεια ;

Ως εκεί θα ταξιδέψω.

Κι ύστερα ,
ο ήλιος ας χαμηλώσει τα μάτια του .


Ποιος άραγε ορίζει την αλήθεια ;
Ποιος λέει παραμύθια ;


Εγώ θα πώ ,

την βρήκα την αλήθεια ,
την είδα την ζωή . . .

*********************

Καλό μηνα

και καλό καλοκαίρι να εχετε ολοι...


Και να μην ξεχνιόμαστε ! ! ! Υπογράφουμε εδω


http://www.gopetition.com/online/28696.html

Οσοι πιο πολλοί , τόσο δυνατότερα θ' ακουστει η φωνή μας

Η Ιερη Εθνική μας κληρονομιά

UPDATE... 25 Ιουνίου

Ενω τα περισσότερα Ελληνικά έντυπα ΜΜΕ έπαψαν
να ασχολούνται με τα Γλυπτά του Παρθενώνα ,

η Αγγλική εφημερίδα GUARDIAN εχει ξεκινήσει μια ψηφοφορία με τίτλο

" Μήπως ειναι η ώρα να επιστραφούν τα Γλυπτά του Παρθενώνα ; "

Το αποτέλεσμα μέχρι στιγμής ειναι ακρως ενθαρρυντικό :

97% να επιστραφούν

και μόλις 3% οχι.

Μπορείτε να την δείτε μα και να ψηφίσετε εδω


http://www.guardian.co.uk/culture/poll/2009/jun/24/elgin-marbles

Η ψηφοφορία λήγει σε 4 ημέρες .

*****************************************

Update ..... 17 Ιουνίου

Μετα απο μια πολυ καλη ιδέα που ειχε η xeimwniatikhliakada ,

και μετα απο δική της παρότρυνση δημιουργησαμε μια σελίδα για συλλογή υπογραφών σχετικα με την Επιστροφή των Γλυπτων του Παρθενώνα.

Θα μπορεσουμε ετσι να προωθήσουμε το σύνολο των υπογραφών μας στον Τυπο, στο ΥΠΕΞ, στο Υπουργειο Πολιτιμού και κυρίως στο Βρεττανικό Μουσείο αλλα και σε ξενα ΜΜΕ.

Ολοι εμεις οι Bloggers οταν ενώσουμε τις φωνές μας και αναδείξουμε το θεμα μεσα απο τις ιστοσελιδες μας εχουμε την δυναμη να ακουστούμε πιο δυναμικά και αποτελεσματικά , παρα προσπαθόντας ο καθένας μόνος του.

Γι αυτό θα σας προέτρεπα να υπογράψετε εδω
και να το προωθήσετε μεσω των ιστοσελίδων σας εαν φυσικά συμφωνείτε....

http://www.gopetition.com/online/28696.html

Μια πολυ αξιόλογη εργασία έκανε εδω και ο καλός μου φίλος ο Osiris

" Τυφλά είναι τα μάτια που δε χύνουν δάκρυα βλέποντας, Ω, Ελλάς αγαπημένη, τα ιερά σου μάρμαρα να αρπάζονται από βλάσφημα Εγγλέζικα χέρια που έχουν ξαναπληγώσει την πονεμένη σου καρδιά και αρπάξει τους θεούς σου, τους θεούς που μισούν το απαίσιο κλίμα της Αγγλίας. "

Λόρδος Βύρωνας

Πολυς λόγος γίνεται αυτες τις μέρες και συγκεκριμένα για τις 20 Ιούνη που ανοίγει τις πύλες του κατω απο τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης το καινούργιο..... " σπίτι " αυτης της αρχαιας κληρονομιάς μας , το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Δυστυχώς όμως δεν ειναι θα ειναι εκει ολα τα αρχαία που σώζονται απο την Ακρόπολη.

Θα λείπουν τα επονομαζόμενα " Ελγίνεια Μάρμαρα " τα οποία βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο... και ειναι πολλά ! !

Συγκεκριμένα ειναι :

56 πλάκες της ζωφόρου
15 μετόπες
17 εναέτια αγάλματα
1 Καρυάτιδα
και 1 κολώνα του Ερεχθείου.

"Το θέμα που προκύπτει και το ερώτημα που πρέπει ν απαντηθεί , ειναι σε ποιό συγχρονο Μουσείο θα πρέπει να φυλάσσονται και να εκτίθενται τα Μάρμαρα, ώστε να είναι καλύτερα διατηρημένα και προσιτά σε περισσότερους επισκέπτες "...

Αυτή ηταν η δήλωση του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου στις 14 Ιουνίου 2003. Με αυτο το σκεπτικό αντιδρούσαν μέχρι τώρα και δεν δέχονται να επιστρέψουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα εκεί απ όπου τα έκλεψαν...

Με την ολοκλήρωση όμως του Μουσείου της Ακρόπολης, του πλέον συγχρονου Μουσείου της Ευρώπης και ενός απο τα τελειώτερα του κόσμου , το επιχείρημα τους καταρρέει....

Τον αγώνα για την διεκδίκησή τους και το επίσημο αίτημα επιστροφής τους διατύπωσε πρώτη το 1982 η "τελευταία Ελληνίδα Θεα" , η αλησμόνητη Μελίνα στην σύνοδο υπουργών Πολιτισμου στο Μεξικό.

Στις 30 Οκτωβριου 2007 η Βρετανική επιτροπή υποστήριξης για την επιστροφή των Μαρμάρων που εδρεύει στο Λονδίνο, εστειλε επιστολή στο Βρετανικό Μουσείο και στο Βρετανικό τύπο, απαιτώντας την επιστροφή και στέγαση στο Νέο Μουσείο κινητοποιώντας παράλληλα και την Αγγλική κοινή γνώμη....
(Διαβάστε http://www.parthenonuk.com/index.php )

« Οφείλουμε να σταματήσουμε να μιλάμε περί Ελγινείων Μαρμάρων γραφει η βραβευμένη με Νομπέλ Λογοτεχνίας Νοτιοαφρικανή συγγραφέας Ναντίν Γκόρντιμερ .
Τα Γλυπτά δεν ανήκουν και δεν ανήκαν ποτέ στον λόρδο Ελγιν. Δεν είναι αυτές οι ρίζες τους.
Όπως καταδεικνύει ο Χίτσενς με σπουδή και πάθος, υπάρχουν τμήματα των Γλυπτών του Παρθενώνα τα οποία ο λόρδος Έλγιν, βρετανός πρέσβης στην Ελλάδα στη διάρκεια της ύστερης οθωμανικής κυριαρχίας αφαίρεσε απευθείας από τη ζωφόρο του Παρθενώνα στην Ακρόπολη της Αθήνας.
Δεδομένης της προέλευσής τους, λοιπόν, μπορεί να υποστηριχθεί με βεβαιότητα ότι τα Γλυπτά ανήκουν στην Ελλάδα.
Ωστόσο, σε σχέση με ό,τι αντιπροσωπεύει η αρχαιοελληνική κουλτούρα, τα ιδανικά του ανθρωπισμού και της ομορφιάς της Τέχνης, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η ζωφόρος του Παρθενώνα ανήκει στην πολιτιστική κληρονομιά ολόκληρου του κόσμου ,σε όλους εμάς που, έστω υποσυνείδητα, ανακαλούμε από εκεί κάτι από τη δική μας δημοκρατική αισθητική.

Από μια τέτοια επιχειρηματολογία προκύπτει μια άλλη: πού πρέπει να εκτίθενται παρόμοιες μορφές τέχνης οι οποίες ανήκουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα; Πού μπορεί η πλειονότητα εξ ημών να απολαύσει μια ματιά τόσο διαφωτιστική;

Η αίθουσα του Παρθενώνα στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, στην Αθήνα, προσφέρει τη μοναδική δυνατότητα να “ακολουθήσει” κανείς την Πομπή των Παναθηναίων όπως απεικονίζεται στη ζωφόρο (μήκους 106 μέτρων) και δη σε έναν χώρο που βλέπει κατευθείαν στον Παρθενώνα,στην κορυφή του Ιερού Βράχου ».


" Αν με ρωτήσετε εάν θα ζω όταν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα επιστρέψουν στην Ελλάδα, σας λεω πως ναι, θα ζω. Αλλά κι αν ακόμη δεν ζω πια, θα ξαναγεννηθώ".

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ

Καιρός να αφυπνιστούμε όλοι λοιπόν και να απαιτήσουμε δυναμικά την επιστροφή εκει που πραγματικά ανήκει αυτη η κληρονομιά που μας αφησαν οι πρόγονοί μας 2500 χρόνια πριν.....

Δραπέτης των ονείρων

Τα κύματα κρύβουν καλα τα μυστικά του μοναχικου δραπέτη που τα σιγοτραγουδά μην τύχει και τα ονειρά του ξεχυθούν και βάψουν την θάλαασα με κόκκινο της φωτιάς και του καημού.

Τα κρατά μεσα σε κατι κουτάκια σκοτεινά που δεν μπαίνει οσο πρεπει ηλιος και φως.
Μονο σαν ερθει το σούροπο ξεθαρεύει ο μοναχικός δραπέτης και τ αφήνει για λιγο να σεργιανίσουν πανω στα κυματα να γευτούν το βουτηγμα του ηλιου στην θάλασσα και μολις η νυχτα κανει την εμφάνισή της , της τα παραδίδει να τ αποκοιμίσει αφήνοντας μερικες χαραμάδες στα κουτάκια μηπως ξεγελαστεί κανένα αστέρι και τους κρατήσει συντροφιά ωσπου στα ματια του να μπει η ανατολή και να του σφαλίσει πάλι τα σκοτεινά κουτάκια της ψυχής ...

Το σούρουπο ειναι που σιγοτραγουδά τα μυστικά του και ταξιδεύει παντού, ως τα πέρατα του κόσμου, πιο πέρα κι απ τους πολυταξιδεμένους...

Φευγει μακριά , φεύγει γιατι εχει ψυχή που φτερουγίζει λεύτερη χωρις πυξίδα με μόνο τον αναδευτήρα της αναζήτησης και οδηγό τα όνειρα του ...

Ετσι καθε δειλινό παίρνει τα όνειρά του, κατηφορίζει στον μώλο να συνατήσει τον μοναδικό τρόπο για να τα σεργιανίσει σε μερη μακρινά κι εξωτικά...

Εκει τα επιβιβάζει σ ενα πανέμορφο , ζηλευτό σκαρί που μένει παροπλισμένο μα περήφανο...

Σκαρί γερό, όμορφο μα οχι ταξιδιάρικο αφου απο χρόνια του εχουν κατεβάσει τα πανιά του και κοιτα το πέλαγος ολο νοσταλγία...

Οι κάβοι το κρατουν εκει δεμένο ν' ατενίζει την αιωνιότητα , να νιώθει το δροσερό χαδι της αύρας να του χαϊδεύει τα πλευρά , να περνά ως τα κατάβαθα βρεχάμενά του , μα αλίμονο χωρίς να μπορει να ριχτεί σε θάλασσες αγριεμένες, να τις γνωρίσει, να τις κουρσέψει,να παρει απ αυτες και να δώσει συγκινήσεις κι εμπειρίες που στιγματίζουν μια ζωή...

Οι φύλακές του το εχουν υποτάξει και δεν τ αφήνουν να φύγει στ ανοιχτά...

Την ωρα του δειλινού ομως τουτο το σκαρί που τα εχει ολα του σε αριστη κατάσταση και γι αυτό ειναι ζηλευτό, θέλει να φωνάξει " βιρα τις άγκυρες " και ν ανοίξει τα πανιά να γεμίσουν ολα άνεμο και ζωντάνια περιπέτεια κι αλήθεια...

Εκεινη ειναι η ωρα που ξεθαρεύει ο μοναχικός δραπέτης κι αφήνει λέφτερα τα όνειρά του να λύσουν τους κάβους και να ταξιδέψουν σε μερη που κανείς δεν γνώρισε ποτέ...

Σκαρι και δραπέτης γίνονται ενα... νιώθουν ζωή, όνειρα, ρίγος μοναδικό που δεν εχουν ξανανιώσει ποτέ πριν...

Αλλη μια νύχτα που το φεγγάρι θα συνομοτίσει μαζί τους για να τους καλύψει και δεν θα βγει σεργιάνι, άλλη μια νύχτα για να πλάσουν τ όνειρο, την επιθυμία, το πάθος για φυγή...

Ενα τρελλο χτυποκάρδι τους συνεπαίρνει... Βγαίνουν μεσοπέλαγα , η θάλασσα αγριεμένη κι ο βοριάς να δίνει στα ονειρα φτερα και να γεμίζει τα πανιά...

Φοβούνται αλλα ξέρουν την αξία και την μοναδικότητα του ταξιδιού... Αλλωστε το ταξίδι ειναι που μετράει, οχι ο προορισμός...

Ολη την νυχτα σκίζουν το κυμα, ζουν και νοιωθουν την ελευθερία που χαρίζει η θάλασσα και το καθε ταξίδι εξερευνόντας μερη μαγικά κι ονειρεμένα...

Το βραδυ λυνουν κάβους και την αυγή αποκαμωμένοι ξαναδενουν ωστε οι φύλακες να τα βρουν ολα καλά και στην θέση τους...

Εκεινη την ωρα της αυγης ειναι που ο μοναχικός δραπέτης σφαλίζει παλι τα κουτάκια της ψυχής και των ονειρων κι αντικρίζει την πραγματικότητα...

Αυτη την πραγματικότητα να σκίζει τον αέρα κι ολα τα ονειρα να πετουν μακρυα μαζι με τους γλάρους βλέπω καθε αυγή με τα ματια του μοναχικού δραπέτη...

Σαν παράπονο και σαν τραγούδι ξεκολλά η ψυχή και την αφήνω ν αρμενίσει με τα μισάνοιχτα πανιά της μες του κολπίσκου τα ήρεμα νερα...

Το πρωϊ οι φύλακες τα βρίσκουν όλα καλα σαν τίποτα να μην εχει γίνει, σαν όλα να ηταν ενα νυχτερινό όνειρο ανάκατο μ αλήθεια και με ψέμα...

Οι κάβοι δεμένοι και τα πανιά μαζεμένα...
Παροπλισμένο το σκαρί, που ομως μεσα του κρύβει εναν δραπέτη... Εναν δραπέτη των ονειρων μου, δεσμιο μιας αγάπης που εγινε τραγούδι σαν αυτο που τα χειλη των σειρήνων ακουμπούν πανω στα κυματα να πλανεύει και να γινεται εκσταση και ονειρο...


Υ.Γ
Μην αναρωτιέστε πλέον που δραπετεύω και χάνομαι... ιδίως τωρα που η θάλασσα ειναι σκέτη μαγεία έχετε τον νου σας τα βράδυα κι αναζητήστε ενα παροπλισμένο σκαρί και τον δραπέτη του...

Θα σας περιμένω εκει....
Ονειρευτείτε....



( Ενα μεγάλο ευχαριστώ στην καλή μου φίλη ΝΑΤΑΣΑ για τις υπέροχες φωτογραφίες που μου χάρισε και μου επέτρεψε ν αναδημοσιεύσω )


Κι ενα μουσικό δώρο απο την αγαπητή μου ΕΡΑΤΩ

Ανεμος

Τωρα που έκανε την εμφάνισή του το καλοκαιράκι , ολο και πιο πολύ ο νους μας ειναι στην θάλασσα και η μόνιμη απόδρασή μας ειναι κοντά της , ειτε για να δροσιστούμε, ειτε για ενα ταξιδάκι σε κάποιο απο τα πανέμορφα νησιά μας....

Αυτο που κυρίως μας απασχολεί ειναι αν ειναι γαλήνια ή αν φυσάει κι εχει κυματισμό ...

Ποσα ομως ξέρουμε για ολα οσα ακούμε γυρω απο την ένταση του ανέμου,
τα καλοκαιρινά "μελτεμάκια" , για κάποια ξαφνική αλλαγή του (μπουρίνι) αλλα και για τα
" απαγορευτικά απόπλου " στις θάλασσες λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών ; ; ;

Κατ αρχάς άνεμο λέμε οποιαδήποτε εστω και ανεπαίσθητη οριζόντια κίνηση του αέρα (την κάθετη την λέμε ρεύμα) .

Τα κυρια στοιχεία του ανέμου ειναι η διεύθυνση και η έντασή του....

Η διεύθυνση οριοθετήται απο το σημείο του ορίζοντα που φυσάει ο αέρας , και ΟΧΙ προς τα εκει που φυσάει .... ( αν φυσάει δηλαδή απο Βορρά προς Νότο ειναι Βόρειος και όχι Νότιος) , και εκφράζεται με μοίρες ή με σύμβολα ειτε με ονομασίες άλλοτε επίσημες και άλλοτε με τοπικούς χαρακτηρισμούς.


ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ - ΕΠΙΣΗΜΟ - ΚΟΙΝΟ
------------------------------------

Β (000΄) .... Βόρειος ---- Τραμουντάνα
ΒΑ (045΄) .. Μέσης ----- Γραίγος
Α (090΄).. Ανατολικός -- Λεβάντες
ΝΑ (135΄) ... Εύρος ----- Σορόκος
Ν (180΄) .... Νότιος ----- Όστρια
ΝΔ (225΄)... Λίψ ------- Γαρμπής
Δ (270΄) .... Δυτικός --- Πουνέντες
ΒΔ (315) .... Σκίρων ---- Μαϊστρος


Η ένταση του ανέμου ειναι η ταχύτητα με την οποία κινείται και την μετράμε σε μίλια ή κόμβους ( Kts ).

1μιλι = 1 κόμβος και 1 κόμβος = 1852μ την ώρα ή 5,14μ το δευτερόλεπτο.

Ανάλογα λοιπόν την έντασή του χαρακτηρίζεται ασθενής, μέτριος, ισχυρός, σφοδρός, θυελλώδης κλπ.

Στις θάλασσες η ταχύτητα του ανέμου σχετίζεται και εκφράζεται απο την κλίμακα Μποφόρ η οποία περιγράφει την κατάσταση στις καιρικές συνθήκες και χρησιμοποιείται στα δελτία καιρού και στις μετεωρολογικές προγνώσεις.

( καντε κλικ επάνω στον πίνακα )

Βάση αυτής της κλίμακας και πρόγνωσης εκδίδονται και τα δελτία καιρού για τους ναυτιλλομένους.

Για μόνο τα υπο Ελληνική σημαία επιβατηγα και οχηματαγωγά πλοία (και οχι για φορτηγά, πολεμικά και εμπορικά πλοία) εκδίδεται "απαγορευτικό απόπλπου" για τις Ελληνικές θάλασσες.

Θεσπίστηκε απο το 1966 μετά το πολύνεκρο ναυάγιο του Οχηματαγωγού " Ηράκλειο ".

Εκδίδεται απο την ΕΜΥ οταν η ένταση του ανέμου αγγίξει τα 9 μποφόρ , η ταχύτητα του τα 75 χλμ/ωρα και η κατάσταση της θάλασσας γίνει τρικυμιώδης.

Εικόνα απο 12 μποφόρ τυφώνα και κατάσταση θάλασσας πολύ αγρια με ύψος κύματος να ξεπερνάει τα 12 μέτρα...

Γρηγόρης Λαμπράκης πριν 46 χρόνια

Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1912 στην Κερασίτσα της Αρκαδίας. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αναδείχθηκε πολλές φορές βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος.

Στα χρόνια της κατοχής δεν έμεινε αδρανής. Το 1943 ίδρυσε την Ενωση Ελλήνων Αθλητών μέσω της οποίας βοηθούσε στην ενίσχυση των λαϊκών συσσιτίων με τα έσοδα των αγώνων. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις παρείχε δωρεάν περίθαλψη σε φτωχούς.


Στα 1961 εξελέγη βουλευτής Πειραιά, με το Πανδημοκρατικό Αγροτικό Μέτωπο Ελλάδος (ΠΑΜΕ).
Το ίδιο διάστημα ιδρύεται η Επιτροπή για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη, με πρωτοβουλία μεταξύ των άλλων και του Λαμπράκη.

Στις 21 Απρίλη του 1963 διοργανώνεται πορεία ειρήνης από το Μαραθώνα ως την Πνύκα, η οποία απαγορεύεται από την αστυνομία.

Αλλά η κυβέρνηση του Καραμανλή δεν έμεινε μόνο στην απαγόρευση.
Μπλόκαρε με ροπαλοφόρους της αστυνομίας αλλά και παρακρατικούς όλη σχεδόν τη διαδρομή, ώστε να είναι αδύνατο να φτάσει κάποιος στο Μαραθώνα. Ασκησε πιέσεις μέχρι και σε ιδιοκτήτες λεωφορείων να μη διαθέσουν οχήματα για τη μεταφορά κόσμου.

Ο Λαμπράκης τότε αποφασίζει να πραγματοποιήσει την πορεία έστω και μόνος του και μετά από πολλά εμπόδια ξεκινά την πορεία μαζί με τον Μιχ. Γιάγκα, τη Γ. Λιναρδάτου και τον πρόεδρο των εισπρακτόρων Πειραιά, Βασ. Παπασταφίδα.
Τους ακολουθούν πολλοί δημοσιογράφοι. Στο δρόμο θα δεχτεί επιθέσεις από παρακρατικούς («αγανακτισμένους πολίτες» που διαμαρτύρονταν για τη... δράση κομμουνιστών στα ιερά χώματα του Μαραθώνα, όπως έλεγαν).
Πολύ γρήγορα η αστυνομία θα συλλάβει τους τρεις συναγωνιστές του Λαμπράκη που τον συνόδευαν. Λίγο μετά θα συλληφθεί κι ο ίδιος.

Το βράδυ της 22 Μάη του 1963, μέσα σε κλίμα πρωτόγνωρης τρομοκρατίας, ο Λαμπράκης εκφωνούσε ομιλία της Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη στην αίθουσα του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, στη Θεσσαλονίκη.

Το κτίριο βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Ερμού και είχε περικυκλωθεί από 180 ένστολους χωροφύλακες και πολλούς άλλους με πολιτικά.

Η δολοφονία πραγματοποιήθηκε όταν ο Λαμπράκης αποχωρούσε από τη συγκέντρωση, αφού η αστυνομία τον διαβεβαίωσε ότι δεν κινδύνευε.
Μάλιστα, όταν ο Λαμπράκης βγήκε, η αστυνομία εγκλώβισε τον κόσμο στο κτίριο, ώστε ο Λαμπράκης να απομονωθεί.

Οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας ήταν μέλη παρακρατικών οργανώσεων, συνεργάτες-χαφιέδες της Ασφάλειας, ο Σπύρος Γκοτζαμάνης και ο Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης.

O Λαμπράκης τραυματίζεται βαριά: θανάσιμες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από σιδερένιο λοστό.

Στις 27 Mαΐου ο μαχητής της Eιρήνης χάνει τη μάχη με τον θάνατο.

Tην επόμενη γίνεται η κηδεία του στην Aθήνα.
Πάνω από 500.000 κόσμου συνοδεύουν τη σορό του τραγουδώντας
«Mέρα Mαγιού μου μίσεψες, μέρα Mαγιού σε χάνω» από τον «Eπιτάφιο» του Γιάννη Pίτσου και μουσική του Mίκη Θεοδωράκη.

Tο σύνθημα «O Λαμπράκης ζει» δονούσε την Aθήνα.

Πέρασαν 2 χρονια και τιποτα δεν άλλαξε

Σήμερα συμπληρώνονται 2 χρόνια απο τοτε που μια αγωνίστρια της ζωής εφυγε αξιοπρεπώς και αβοήθητη απο κοντά μας.


Αξιοπρεπώς γιατι δεν δέχτηκε να συμβιβαστεί με το σύστημα και να ενδώσει στον χρηματισμό αυτών που υποτίθεται εχουν ορκιστεί να κάνουν ενα λειτούργημα και να υπηρετούν τον άνθρωπο και το δικαίωμα του να ζήσει...

Αβοήθητη γιατι αυτο το κράτος ποτε δεν κοίταξε τον πολίτη του σαν αξία , σαν οντότητα, σαν υποχρέωσή του και σαν μονάδα που χωρίς αυτην δεν θα μπορούσε να σταθεί σαν κράτος...

Αβοήθητη γιατι ενω θα έπρεπε να εχει δικαιωματικά την φροντίδα του κρατους και οσων υπηρετουν αυτο, αντίθετα ηταν υποχρεωμένη να " λαδώσει " για να εξασφαλίσει λιγη φροντίδα και στο τελος επειδη δεν ειχε την δυνατότητα μα ουτε και την θέληση να τους πληρώσει για όσα δικαιούτο, " πλήρωσε " με την ιδια της την ζωή.

Δεν θα πω τιποτε αλλο μα θα σας παραπέμψω εδω επειδη αν και πέρασε ενας χρόνος δεν αλλαξε απολύτως τιποτα για να μην πω οτι ειναι ακομα χειρότερη η κατάσταση.

Αυτην την στιγμή δινει το δικό της αγώνα μια αλλη αγωνίστρια η Μαρία ,

αντιμετωπίζοντας την ιδια αναλγησία του κρατους και της γραφειοκρατίας που την εχουν εξουθενώσει ψυχικά μα και οικονομικά.

Ειμαστε κοντά της και της ευχόμαστε να βγει εκείνη νικήτρια και να δικαιώσει τους αγώνες της Αμαλίας.

Οσοι διαβάσουν αυτη την εγγραφή μου, ας πανε και εδω, εστω για 5 λεπτα να την τιμήσουν.
Γιατι οσο θυμόμαστε εναν άνθρωπο , τόσο αυτος παραμένει ζωντανός.

Απόγνωση...

Η απόγνωση και η ανεργεία πολλες φορες μας οδηγούν σε ενέργειες που δεν ειναι του χαρακτήρος μας... μα θολώμένοι και μη εχοντας που αλλου να πιαστούμε φτάνουμε στα ακρα...

" Ο πνιγμένος απ τα μαλλιά πιάνεται " λεει μια λαϊκη μας παροιμία...

Παραθέτω ενα κειμενο αυτούσιο οπως το διάβασα





"" Σε ληστεία οδηγήθηκε 42χρονος, από το Πέραμα, εξαιτίας του οικονομικού αδιεξόδου, στο οποίο είχε περιέλθει.

Ο άνδρας, χαμηλόμισθος υπάλληλος του ΟΠΑΠ, εμφανίστηκε προχθές το βράδυ αυθόρμητα στο Τμήμα Ασφάλειας Περάματος και ομολόγησε ότι είχε διαπράξει ένοπλη ληστεία.

Συντετριμμένος είπε στους αστυνομικούς ότι την περασμένη Δευτέρα διέπραξε ληστεία στο υποκατάστημα της τράπεζας Πειραιώς στο Πέραμα, από την οποία άρπαξε 11.365 ευρώ.

Σύμφωνα με την ομολογία του, αναγκάστηκε να γίνει ληστής, επειδή χρωστούσε χρήματα σε τοκογλύφο, από τον οποίο είχε δανειστεί για να καλύψει βασικές ανάγκες της οικογένειάς του.

Αμέσως μετά τη ληστεία, πήγε στο δανειστή του και τού έδωσε τα οφειλόμενα. Του περίσσεψαν 2.400 ευρώ, τα οποία παρέδωσε στην αστυνομία.

Ο συλλφθείς οδηγήθηκε χθες στον εισαγγελέα εκτελέσεως ποινών στον Πειραιά. ""


"Πηγη: ΤΟ ΒΗΜΑ online "


Και εγω θα ηθελα να προσθέσω και να πω ενα ευγε που δικαιωματικά αξίζει στον εισαγγελέα που αφου τον άκουσε ειχε το θάρρος να μην τον κρίνει προφυλακιστέο.

Υπάρχουν ακόμα εισαγγελεις με " Ανθρωπιά "

Εικόνες και σκέψεις...

Άνοιξη ή μήπως αρχή καλοκαιριού…

Δεν μπορώ με σιγουριά να πω , γιατί έτσι όπως καταντήσαμε την φύση ως και οι εποχές καταργήθηκαν και από 4 γίναν 2 και μετά από καιρό μπορεί και καμία…

Ευτυχώς όμως η φύση επιμένει κι ενα πανέμορφο χρώμα τυλίγει το Αιγαίο τούτες τις μέρες…

Οι ανταύγειες του χρώματος αυτού ανάκατες με το θαλασσινό αγέρι και τους στίχους μιλούν βαθειά μες την ψυχή…

"Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ, γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη, μαύρο μου ασήμι
πάρτην καρδιά μου και κάντην νησί
του ανέμου αγρίμι "

Όλα είναι όμορφα και μοιάζουν με ζωγραφιά την ώρα τούτη που το λιόγερμα ξυπνά τις αισθήσεις…

Αγναντεύοντας το πέλαγο το μάτι ξεκουράζεται και η ψυχή γαληνεύει λεύτερη να ταξιδέψει ένα γύρω τη θάλασσα όλης της γης…

Κι όταν το κύμα σκάει ελαφρά και φυσάει ο πουνέντες κι ο γαρμπής αφουγκράζεσαι τα μυστικά του πελάγου και μαθαίνεις μύρια πράγματα που ούτε ο νους δεν βάζει…

Είναι υπέροχο να ξυπνάς και να αντικρίζεις τέτοιες εικόνες . . .

Απόλυτη ηρεμία και αυτό το τέλειο πάντρεμα των χρωμάτων του ουρανού και της θάλασσας να συνθέτουν αυτήν την μαγική εικόνα που τόσο απλόχερα η φύση ζωγραφίζει...

Εικόνες που σε ταξιδεύουν όμορφα. Ταξίδια καρδιάς, σε όμορφους τόπους κρυμμένους καλά από κάθε τι που μπορεί να χαλάσει και να ταράξει την ηρεμία τους.
Που νιώθεις ότι δεν υπάρχει κανείς άλλος πέρα από σένα .

Γι αυτό η λέξη παράδεισος με κάνει να σκεφτώ την θάλασσα…

Αυτές τις σκέψεις κάνω όποτε εσείς με «χάνετε» από εδώ και εγώ αποδρώ εκει στο καταφύγιό μου…

Και τώρα πια όλο και πο πολύ θα σας απαρνιέμαι ! ! !

Ηθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις εικόνες

γιατί τα ωραιότερα πράγματα στην ζωή , μας τα παρέχει η φύση δωρεάν και είναι ανεκτίμητης αξίας.

Αρκεί να αφεθούμε να τα εκτιμήσουμε, να τα ζήσουμε και να τα απολαύσουμε….

(Κανετε clik πανω σε καθε φωτογραφία για να την απολαύσετε σε πλήρη ανάλυση)

Φωνή απ τη θάλασσα

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιητές μεγάλοι,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα στις ψυχές δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νιάτα
θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καημό.

Οι περασμένοι έρωτες κρυφομιλούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
μες στων κυμάτων τον γλυκό ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.

Και σαν κοιτάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
τον κάμπο της που ναι κοντά και τόσο μακρινός,

Της θάλασσας ο πόθος θα πει μια λέξη
το κύμα απ' τον έρωτά του, και θα βρέξει
με μυστική τον έρωτά σου μυρωδιά.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983

Μας έμαθε να γελάμε, να κλαίμε...να ονειρευόμαστε....

Ο Ευγένιος Σπαθαρης εφυγε ...

Ο καραγκιόζης ομως δεν θα παψει να ονειρεύεται και να φωνάζει

Ε ρε γλέντιαααααααα!

Ο καραγκιόζης και ο Ε. Σπαθάρης θα ζουν και θα ονειρεύονται

Ο καραγκιοζης θα συνεχίσει να ονειρεύεται και θα συνεχίσει να βάζει

την μικρη Ελλαδα του φιλοτιμου και της φτωχιας απεναντι απο το παλατι του βεζύρη...

Ετσι σαν μια μικρη παράγκα απέναντι στα μεγαθήρια που μας κυκλώνουν

Και ευτυχώς

γιατί

κείνο που με σώζει ειναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη..

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Κείνο που με τρώει,
κείνο που με σώζει
είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη

Οτι και να πω
κατι περισσεύει
τρύπια ειν η αγάπη μας
και δεν μας προστατεύει

Λευκό μου σεντονάκι,
λάμπα μου τρελή
ποια αγάπη ταχα μας φυσάει

Βάλε στη σκιά σου
τούτο το παιδί
που δεν έχει απόψε που να πάει,
που να πάει

Σαν σκιές γλιστρούν
λόγια και εικόνες
κάρα σκουπιδιάρικα φεύγουν οι χειμώνες

Κι αν δεν ντρέπεσαι
να γυρίσεις πίσω
έλα στην παράσταση να σε γιουχαίσω

Λευκό μου σεντονάκι, λάμπα μου τρελή
ποια αγάπη τάχα μας φυσάει

Βάλε στη σκιά σου τούτο το παιδί
που δεν έχει απόψε πού να πάει,
πού να πάει

Σαν κουκιά μετρώ
τα λόγια του καμπούρη
πίσω απ' το λευκό πανί,
μέσα απ' το κιβούρι

Μα όσο κι αν μετρώ,
κάτι περισσεύει
Τρύπια είν' η αγάπη μας
και δε μας προστατεύει

Λευκό μου σεντονάκι,
λάμπα μου τρελή
κόκκινο αυγό ή καρναβάλια

Μέσα από την κάλπη,
τη στατιστική
μάς κοιτάει ο Χάρος
και τού τρέχουνε τα σάλια

Καλο ταξιδι...

Αλλος ενας απο τους αθανατους στην παρεα των αγγελων