Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ να τον προσφωνείτε



Σε δυο μέρες συμπληρώνεται 1 χρόνος απο την ημέρα που ενας ασυνείδητος αστυφύλακας αφαίρεσαι ετσι αναίτια την ζωή απο ενα αμούστακο 15 χρονο αγόρι.

Καταλαβαίνετε ασφαλώς οτι αναφέρομαι στον άδικο χαμό του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.






Δεν θα προσπαθήσω να γράψω τίποτε αλλο εδω για να μην σπιλώσω την μνήμη του Αλέξανδρου, μα μόνο θα παραθέσω την έκκληση ενος φίλου και συμμαθητή του, του  
"Εφηβου"


Σας παρακαλώ όλους σας,



αν γράψετε κάτι για αυτόν, οτιδήποτε,

ή μιλήσετε με την παρέα σας για αυτόν,
να γνωρίζετε οτι το όνομά του είναι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Γρηγορόπουλος και όχι Αλέξης Γρηγορόπουλος.


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ τον φωνάζανε οι φίλοι του, η μητέρα του, οι συγγενείς του. Οι συμμαθητές του αν δεν τον φωνάζαμε Gregory, παραφράζοντας το επώνυμό του, πάντα ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ τον φωνάζαμε. Κανένας, μα κανένας και ποτέ , δεν τον αποκαλούσε Αλέξη.


Μόνο μετά τον θάνατό του κάποιοι δημοσιογράφοι που δεν κάνουν καλά την δουλειά τους και μας παραπληροφορούν καθημερινά και κάποιοι πολιτικοί που ποτέ δεν είναι καλά ενημερωμένοι και συνήθως παίρνουν αποφάσεις μέσα στην άγνοιά τους, κατάφεραν τελικά να του αλλάξουν το όνομα. Μην τους αφήσετε να σας κάνουν, για μια ακόμη φορά, ο,τι αυτοί θέλουν.


ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΟΛΟΥΣ, ΟΣΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ :


- Αν μιλήσετε με τους φίλους σας για αυτόν, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ να τον προσφωνήσετε.


- Αν κάποιος από την παρέα σας τον ονομάζει με άλλο όνομα, διορθώστε τον, πες τε του οτι το σωστό είναι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.


- Αν κάποιος δημοσιογράφος τον προσφωνεί αλλιώς, στείλτε του e-mail και πες τε του ότι κάνει λάθος και ότι το σωστό είναι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.


- Αν ακούσετε κάποιο πολιτικό σε κάποιο μέσο να τον προσφωνεί αλλιώς, τηλεφωνήστε στο μέσο και πείτε ότι ο φιλοξενούμενός τους κάνει λάθος και ότι το σωστό είναι ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ.


Αυτό που του έχει μείνει πλέον είναι η μνήμη των κοντινών του στο ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ που είναι
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ,

ας μην αφήσουμε να του το πάρουν και αυτό!!!





Εγω θα του αφιερώσω ενα τραγούδι .....




Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν

και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,

κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,

λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί

κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί

που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί

γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα....




17 σχόλια:

Σταλαγματιά είπε...

Ένας χρόνος ....πόσο γρήγορα κυλά για μας που ακόμη υπάρχουμε...

Κι εσύ κάπου εδώ γυρίζεις μικρέ μας Αλέξανδρε....

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

Αλεξανδρε δεν σε ξεχναμε...!
ενας χρονος και οσοι κι αν περασουν ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ...

Αρη μου σε ευχαριστουμε για τουτη την αναρτηση...

σε φιλω με αγαπη και νεραιδενια!!!

ΖΩΓΡΑΦΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Σε παρακολουθώ Αριστόδημε, πάντα λιτό και συναισθηματικά περιεκτικό.
Μετά λόγου γνώσεως , υποκλίνομαι σε ότι μας κοινωνείς.
Νοιώθω ευτυχισμένος που υπάρχουν σκεπτόμενοι με ανεπτυγμένη την συναισθηματική τους νοημοσύνη.
Απλά με εκτίμηση
Κώστας

Aristodimos είπε...

Ετσι ειναι Αναστασία μου... ειδες ποσο γρηγορα κυλα ο χρόνος !!!!

ΝΑΪΑΔΑ μου , σ ευχαριστω πολυ για το πέρασμά σου.
Χαιρομαι που σε "βλέπω" παλι και ευχομαι όλα να ειναι καλά.
Την αγάπη μου

Σε ευχαριστώ Κώστα,
Ηταν το ελάχιστο που μπορούσα να κανω γι αυτο το παιδί που τοσο αδικα και αναιτια εφυγε απο κοντά μας.

kariatida62 είπε...

Ωραίο το αφιέρωμά σου!!!

λυγερη είπε...

Άρη μου.
Και γονιός να μην είσαι καταλαμβάνεσαι από δέος στο άκουσμα της εκτέλεσης εν ψυχρω ενός δεκαεξάχρονου παιδιού.
Πόσο μάλλον να είσαι γονιός. Τρέλα σε πιάνει.
Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να ξεχάσει τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ θύμα μιας άθλιας κατάπτυστης αναπαράστασης των "Δεκεμβριανών" εν έτη 2008
Την αγάπη μου

http://ligery.pblogs.gr
http://pygemos.blogspot.com
http://lygeri.pblogs.gr

Βάσσια είπε...

Θα ήθελα μόνο να πω - ως μητέρα και με λίγη γνώση του παραλίγο να χάσω το παιδί μου- ότι ο πόνος των γονιών που χάνουν το παιδί τους τόσο άδικα, τόσο νωρίς, δεν ξεπερνιέται ποτέ.

Μέσα από αυτή τη τραγωδία "κέρδισαν" μια μικρή παρηγοριά (αν μπορεί να ειπωθεί έτσι)..
Ο Αλέξανδρος "γράφτηκε" μέσα στις καρδιές όλων μας και εκεί θα ζει (παρέα με τους άλλους άδικα χαμένους).

Για να μην αισθάνονται μόνοι τους στον πόνο.

Καλημέρα Άρη

zeidoron είπε...

Κι όμως πέρασε ένας χρόνος από τη μέρα της άνανδρης δολοφονίας του Αλέξανδρου!
Κρίμα για τον άδικο χαμό του παλικαριού κι επίσης κρίμα για την κοινωνία μας που αντί να σεβαστούν τη μνήμη του ήδη άρχισαν τον "πόλεμο" στην περιοχή των Εξαρχείων!
Φοβάμαι επανάληψη των περσινών αν δεν επικρατήσει η λογική.
Αρη να είσαι πάντα καλά.

Korallenia είπε...

Καλησπέρα Άρη,

Για εμάς ίσως ο χρόνος να κύλησε γρήγορα…για την οικογένεια του Αλέξανδρου όμως?

Από τα εγκλήματα που ο καθένας από εμάς νιώθει την αδικία να τον πνίγει, να τον γεμίζει ενοχές τόσο για την ανέχεια, την αδράνεια και την αδυναμία του…

Ο Αλέξανδρος έφυγε τόσο άδικα!

Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας…

ελιτσα είπε...

Μέχρι εκεί φτάσαμε Άρη;
Να εξαφανίσουμε και το όνομά του;
Και μιλώ σε πρώτο πληθυντικό
γιατί όταν χάνεται έναι παιδί σε τέτοιες συνθήκες φταίμε όλοι μας...
Και οι εκ τών υστέρων..πορείες δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ...αυτό να το καταλάβουμε....
Εγώ θα ντρεπόμουν να βρεθώ σ'αυτήν την πορεία..Τόν εαυτό μου θα έπρεπε να φτύσω αυτή τη μέρα.. θα ήταν ΄το καλύτερο συγνώμη στη μνήμη του.
(δεν είμαι κακοπροαίρετη αλλά ξέρω πως εσύ με καταλαβαίνεις..)
Καλό βράδυ

Ρίκη Ματαλλιωτάκη είπε...

Αρη μου
το εγραψα και σε αλλη αναρτηση σχετικη με τον αμοιρο μικρο
Εχω την αισθηση πως οι συνεχεις αναφορές στον ατυχο Αλέξανδρο, όχι μονο δεν βοηθούν αλλα τουναντίον βλαπτουν
Ειναι σαν λάδι στη φωτιά που αναζωπυρώνουν καταστασεις που κανεις μας δεν θα ηθελε να ξαναζησει.
Για φαντάσου να θρηνησουμε πάλι κανενα καινουργιο θύμα;
Πιστευω πως ολα αυτα ειναι πραγματα που δεν θα τα ηθελε η ψυχουλα του
Οποιος θέλει να κανει κάτι, μπορεί να προσευχηθει σιωπηλα να δινει ο Θεός δύναμη στη μανουλα του....νομιζω πως αυτο θα ειναι ότι μονο θα ηθελε ο μικρούλης μας

Osiris είπε...

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα....

Υπερασπίσου όλα τα παιδιά.
...Και πιο πολύ των άλλων τα παιδιά.
Γιατί αν δεν αγαπήσεις τα παιδιά των άλλων, δεν θα αγαπήσεις ποτέ πραγματικά τα δικά σου παιδιά!

Στην μνήμη του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ!
...Και στην μνήνη του ΠΑΥΛΟΥ!

Καλό απόγευμα Φίλε.
Υπάρχει ελπίδα!
Fair Winds

ps:thanks for your invitation.

Lilith είπε...

Αυτό το παιδί δεν το υπερασπίστηκε κανένας...
Δεν γλίτωσε.
Όσο για την Ελπίδα, σώζεται πάντα την τελευταία στιγμή!

Μην ανησυχείς καλέ μου Έφηβε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ θα τον λέμε!
Σου το υποσχόμαστε.

Καλημέρα Άρη μου.

ΚΙΡΚΗ είπε...

Ε, λοιπόν, ναι! Αλέξανδρο τον λένε! Δεν τον έλεγαν...Πρόταση: σε κάθε παιδί που φεύγει από κοντά μας- λυπάμαι , μα θα υπάρξουν κι άλλα- να μιλούμε γι΄αυτά σε Ενεστώτα χρόνο! Μην αφήσουμε τη μνήμη να αλλάξει στο τελευταίο της φωνήεν και γίνει μνήμα!
Φιλί Αριστόδημε, φίλε μου!

✿ margarita είπε...

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα...


ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ θα τον προσφωνούμε..

Καλό μεσημέρι Αρη

marianaonice είπε...

Ναι το είχα δει!
Αλέξανδρο τον φωνάζανε όχι Αλέξη!!
Σεβασμός στη μνήμη του... ακόμη και το όνομα αλλάξανε οι επιπόλαιοι...

Καλησπέρα Άρη μου!

clouds in the mirror είπε...

ΦΙΛΟΙ, ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ.