Σάββατο, 8 Μαρτίου 2008

Αγάλματα




Στον κήπο της καρδιάς μου
γκρεμισμένα αγάλματα οι θύμισες .

Τα πιο πολλά οξυδωμένα
σιγα σιγα πρασινίζουν .

Μα εγω επιμένω
σε μια προσπάθεια
καθαρισμού και ανάσυρσης
καθε δειλινό .

8 σχόλια:

Spitogata είπε...

Κάθε δειλινό
όταν όλα σβήνουν
πριν χαράξει η νέα νύχτα!

Ένα φιλί για καληνύχτα.

marianaonice είπε...

Νάμαι και εγώ. Πέρασα για μία γνωριμία και βρήκα ποίηση και όμορφες εικόνες. Και ...θάλασσα μου μυρίζει...
Να είσαι καλά θα περνώ γιατί μ΄ αρέσει εδώ..

Roxanred είπε...

Χμμμ
μου θυμιζεις κατι στοιχους απο καββαδια.
Θυμισε μου μια μερα να στους πω....

Τι να σου ταξω ατιθασο,παιδι να σε κρατησω....;)

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Και γω επιμένω
μα αυτα ετσι πρασινα κι οξυδωμένα μοιάζουν..
Υπεροχο Αρη.. Υπεροχο..
Καλημερα και καλο διημερο να εχεις

Νατασα είπε...

..αγάλματα που γίνανε κομμάτια της ζωή σου, μιας και στη ζωή σου θέλησαν να ξαπλώσουνε , να θαφτούνε μέσα σου.
Κι όταν με τον καιρό τις ανασκαφές σου αρχίσεις , να είσαι συ και πάλι αυτός που πρώτος θα τα βρει.
Κι αστα όπως τα βρήκες, όπως ο χρόνος θέλησε να τα στολίσει...
Φιλιά, τα λέμε.

Ανώνυμος είπε...

Κάθε δειλινό επιμένω.. να ανασαίνω.. επιμένω..

Υπέροχος.. πάντα..
Την καλημέρα μου!

L.N.E

Ανώνυμος είπε...

"Ο επιμένων νικά"
Είναι υπέροχο!
Καλό βράδυ να έχεις.mariaeyes

Η σκέψη της καρδιάς είπε...

θα φύγει η γάνα της απορίας
κι όταν αστραφτερές πια οι θύμισες θα λιάζονται στη μνήμη
το δειλινό θα σωπάσει...

καλημέρα!