Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008

Τα χρόνια



Τα χρόνια
απο τα χέρια μου
γλιστρήσανε σαν άμμος
που
ονειροπόλα δάχτυλα κρατάνε .


Και η ψυχή μου
είδε
να πέφτει απρόσμενα
η νύχτα
μονομιάς .



3 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Ετσι ειναι η ζωή τελικα ...
Μια αμμος που δεν μπορουν να την κρατησουν τα χέρια...
Σκόνη στη ζωή..

Καλησπέρα Αρη

Νατασα είπε...

..άμμος είμαστε
κι ο άνεμος
μας παει ταξίδια.
και γινόμαστε βράχια...

thalassamov είπε...

υπέροχοι οι στίχοι σου...
διαλέγω αυτόν τον μικρό σαν κόκκο άμμου για να χαιρετήσω...
:))))))))

όμορφη η πέννα σου!
φιλάκια πολλά Άρη!
:)))))))))))))))))