Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Θ Ε Λ Ω . . .


Στην θύμηση αυτής της μέρας


δεν νομίζω να της πρέπει



κατι λιγώτερο απο μερικά ποιήματα



του Αλέκου Παναγούλη . .








Χτηνώδικες ορμές της βίας

χτισμένες με ατσάλι και φωτιά

χωμάτινες ιδέες τυραννίας

χωμένες σε απάνθρωπα μυαλά.



Ψεύτικες φωνές φριχτές

ψηλότερες μορφές της αδικίας

ψυχές θολές γεννήματα ανομίας

ψοφίμια άθαφτα του χτές.


---------------------


Χτυπάτε


Βαρειά η τιμή του πόνου


Μη δείχνετε καθόλου ανθρωπιά


Κάθε στιγμή να μας θυμίζει


το δίκιο και το άδικο




Τον άνθρωπο και το χτήνος

Το έγκλημα και το καθήκον.




Χτυπάτε


Αυτή ειναι η προσφορά σας


η δική σας ντροπή


Χτίζει το μεγαλείο μας


Η χτηνωδία σας μας βιάζει


Στο ανέβασμα του Γολγοθά


οδηγόντας μας στη Αντίσταση.



Χτυπάτε



Αλύγιστη θέληση

Ζυμωμένη με πόνο

Βαφτισμένη στα Αίμα

Ριζωμένη σε ιδέες



Μας κρατά στου Αγώνα τις θέσεις



Χτυπάτε.



------------

Θέλω να προσευχηθώ

με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω



Θέλω να τιμωρήσω

με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω



Θέλω να προσφέρω

με την ίδια δύναμη πούθελα στο ξεκίνημα



Θέλω να νικήσω

αφού δεν μπορώ να νικηθώ.





8 σχόλια:

Ανασαιμιά είπε...

Απλά υποκλίνομαι. Στη μνήμη τούτης της μέρας.Στη μνήμη και τα ποιήματα του Α.Παναγούλη.

Anastasia είπε...

Ζωντάνεψα τους τοίχους
φωνή τους έδωσα
πιο φιλική να γίνουν συντροφιά
Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν
να μάθουνε που βρήκα τή μπογιά

Οι τοίχοι του κελιού
το μυστικό το κράτησαν
κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού
Όμως μπογιά δε βρήκαν

Γιατί στιγμή δέ σκέφτηκαν
στις φλέβες μου να ψάξουν.

Aristodimos είπε...

Ναι Ανασαιμιά, Στην μνήμη της μέρας τούτης και στα ποιήματα του
Παναγούλη.


Αναστασία ακριβώς ετσι, γιατι

" αυτές οι γραμμένες με αιμα λέξεις, ήταν πραγματικά ζωγραφιές που ομόρφαιναν το κελί μου

Ηταν μια συντροφιά που οταν την σκότωναν
εγώ την ανάσταινα με καινούργιο αίμα ".

Αρης

μαρία νικολάου είπε...

Άλλοι γνωρίζουμε , άλλοι θυμόμαστε, και όλοι πρέπει να μην αφήνουμε να ξεχνιέται τίποτα από τουτη τη μέρα .
Δυστυχώς το πρόβλημα (και όχι μόνο αυτό) το έχουν οι νέοι, αλλά ας προσπαθούμε εμεις τουλαχιστον να μην αφηνουμε τις αναμνήσεις να χάνονται.
Καλημερα Άρη

Eleni Dafnidi είπε...

Ειδικά αυτό το τελευταίο που προδίδει μία εσωτερική μάχη είναι αυτό που με συγκλονίζει περισσότερο.
Καλή σου μέρα Άρη

jacki είπε...

Χρόνια μας πολλά..

Roadartist είπε...

Ομορφα τα ποιηματα..
Μου αρεσε και η ζωγραφια της μαθητριας που επελεξες..

Eva F. είπε...

Πολύ καλό το αφιέρωμά σου Αρη για την σημερινή ημέρα.
Αξίζει
Καλό σου βράδυ.