Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Το περιβόλι της καρδιάς



Πήρα απ τη νιότη χρώματα ,
κι απ την αγάπη νήμα .
Στο περιβόλι της καρδιάς
τ όνειρό μου έπλεξα
την ζωή για να χαρώ .

Εσυ φτερουγιστέ
καθάριε λογισμέ
που μοναξία μου φέρνεις ,
ελα
ωραίε γάλανε γιαλέ
εσυ να την ξεπλύνεις.

5 σχόλια:

ΛΥΔΙΑ είπε...

Μαγικό...

Καλησπέρα Άρη!

Νατασα είπε...

γραφεις οπως πινεις, .. ακομη ενα και τελος...Μπερδεμενο ομορφα.
Καλό Σ/Κ

Ανώνυμος είπε...

έλα ουρανέ, έλα θάλασσα, στο πλάι του σαν βρεθώ, σύννεφο να με κάνεις ή βότσαλο ριγμένο στο βυθό,
τη θλίψη να μη δει στα μάτια μου απόψε..

Καλησπέρα Άρη μου.. υπέροχο κι αυτό και τόσο.. γαλανό..

L.N.E

Eva F. είπε...

Πήρα απ τη νιότη χρώματα ,
κι απ την αγάπη νήμα .
Τι όμορφα λόγια......
Καλή σου ημέρα Αρη....

λυγερη είπε...

ΑΡΗ καλησπέρα, σε μίσεψα....
Τα συγχαρίκια μου για την υπέροχη νέα γωνιά σου.
Μου πέρασες, ότι άραξες κοντά στη θάλασσα που αγαπάς
και κείνη σου χάρισε το χρώμα της, τό κύμα της, τη φωνή της
την απεραντoσύνη της τη γαλήνη της , τραγούδια να τα κάνεις.
Μόνο να σε δώ στην φουρτούνα της την αγριάδα της,τι θα κάνεις? Μια αγκαλιά της φτάνει ?πόσο....απλά??
Με την εκτίμησή μου

http://ligery.pblogs.gr
http://lygeri.pblogs.gr