Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2008

Η θύμισή σου όαση



Στην ανατολή του φεγγαριού ,
σκεπασα με εικόνες τα μάτια μου ,
εκείνες
που τρέχανε σ' εσένα .

Στη θάλασσα ακουμπώ
αβάσταχτη τη μοναξιά μου .

Η θύμισή σου όαση
μοναδική παρηγοριά μου .

Στ' ακρόπρωρα των πλοίων
στολίδι η μορφή σου .

Ολες οι ευωδίες των κυμάτων ,
ολα τα δάκρυα των ηδονών ,
σκορπίστηκαν για σένα .

5 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Γλυκό , ρομαντικό , θαλασσινό και ερωτικό μαζί..
Πανεμορφες εικονες...
Καλημερα Αρη

Spitogata είπε...

Σκέπασα τα μάτια με τις εικόνες σου.
Τόσο δυνατές, τόσο όμορφες.

Καλημέρα υπέροχε Άρη.

Ανώνυμος είπε...

Καλησπερα απο mariaeyes


Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου

Και τα μαλλιά της μπλέκονται μες στα δικά μου

Έχει το σχήμα των χεριών μου

Έχει το χρώμα των ματιών μου

Βυθίζεται μες στη σκιά μου

Σα μια πέτρα στον ουρανό



Έχει τα μάτια της πάντ’ ανοιχτά

Και δε μ’ αφήνει σ’ ύπνο να γείρω

Τα όνειρά της μέσα στο φως

Σβήνουν τον ήλιο

Με κάνουν να γελώ, να κλαίω και να γελώ

Και να μιλώ χωρίς να έχω τίποτα να πω. (Πωλ Ελυαρ)

Aristodimos είπε...

Την καλημέρα μου..
ευχαριστω για το ζεστό σας άγγιγμα..
Mariaeyes δυστυχως δεν μπορω να βρω ... τον χώρο σου

Ανώνυμος είπε...

Με εχεις επισκεφτει"κυμματα" στο
pathfinder
mariaeyes Καλυνηχτα.