Παρασκευή, 29 Φεβρουαρίου 2008

Ενοχές


Μέσα σε πλήθη και ιαχές
ορδές ξεχύνονται τα συναισθήματα ,
ορδές και πάλι οι προσευχές.


Μεσ απο πλήθη και ιαχές
οι ήχοι
πάλουν σαν χορδές .

Εξι ορδές οι ενοχές
εξι κι αυτές οι προσευχές .

Αργά αιμοραγούν και πάλι οι πληγές .

5 σχόλια:

Roxanred είπε...

:)

Μετακομησεις διακρινω.
Καλως ηρθες.Εστω και καθυστερημενα (για μενα αυτο)

Νατασα είπε...

ομορφο :)

Ανώνυμος είπε...

Μετρημένα, ποτέ..
ζυγισμένα,όλα σου..

Καλό σου βράδυ!

L.N.E

Spitogata είπε...

Πρώτα η ενοχή και μετά η προσευχή.

Αρης - τούργηματικό.

Ανώνυμος είπε...

Όλα τελειώνουν κάποτε

όπως τελειώνει ξαφνικά το καλοκαίρι

ή όπως ξεψυχά ένα πουλί

ή όπως φυλλορροούν τα τριαντάφυλλα στη σέρα.

Ούτε μια κίνηση διαμαρτυρίας απ’ τα χείλη σου

ούτε μια κραυγή απελπισιάς απ’ την ψυχή σου.

Μόνο ένας βόγκος στα έγκατα

που ωστόσο δεν τον άκουσε κανείς

γιατί η πληγή ήταν αθέατη

σαν την αθέατη πλευρά του φεγγαριού

-ένας κόσμος που χάθηκε

πίσω απ’ τα διακριτικά χαμόγελα της τυπικής ευγένειας

και της αφάνταστης μοναξιάς.(Τ.Χατζηαναγνωστου)Καλημερα απο mariaeyes