Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2008

Απόψε


Απόψε γεύομαι
την στιφή γλύκα
του ξεντυμένου μου εαυτού .

Απόψε γεύομαι
την πίκρα
μιάς ξεγυμνωμένης ψυχής .

Απόψε ο νούς μου πλάθει
όσα δεν μπορεί να φτάσει ,
και προσπαθεί να φτάσει
όσα δεν μπορεί ν αγγίξει .

Απόψε γεύομαι
την μοναξιά
μιάς λεηλατημένης καρδιάς .

Απόψε ,
χτές , αύριο
αγαπώ , πονώ
και στην λήθη
δεν πρόκειται να βουτηχτώ .

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Απόψε ,
χτές , αύριο
αγαπώ , πονώ..
Πάντα Άρη μου.. πάντα..

Υπέροχο!!!

L.N.E

Νατασα είπε...

οξυγονο σου ειναι ολα αυτα

Ανώνυμος είπε...

"Απόψε γεύομαι
την στιφή γλύκα
του ξεντυμένου μου εαυτού "

Το τέλος μα και η αρχή.. πόσο να διαφέρουν άραγε;
Την καλημέρα μου πέρασα να αφήσω, μαζί με την απορία μου.
Να είσαι καλά και απόψε..

L.N.E

Ανώνυμος είπε...

Προσπαθείς και σύ να δραπετεύσεις
συνταξιδιώτη μου.....
Εύκολο δεν είναι . Για να,
δούμε που αλλου θα συναντηθούμε
ανεμοδαρμένοι,ναυαγισμένοι ίσως
και ξαναγεννημένοι.
Τόσο απλά !!!
http://Isminy.pblogs.gr

Μαρία Νικολάου είπε...

Πολύ ομορφο και αισιοδοξο Αρη.
Καλησπέρα

Ανώνυμος είπε...

Επειδή κάθε στιγμή είναι διαφορετική κιέχειτοδικό της χρώμα
για πέρασε από :http://Isminy.pblogs.gr
περιμένει μια πρόσκληση για σένα

Π,Καρακούλης είπε...

Συφωνώ,με την προϋπόθεση όμως να συμμαχήσουμε με τον εαυτό μας,διαφορετικά τα αισθήματά μας κανείς δεν τα γυρεύειεπειδή δε θα είναι για κανένα...Ίσως μόνο για αδέσποτα αυτιά.
Τελικά βάλσαμο οι στίχοι σου!

ΛΥΔΙΑ είπε...

fovero....
Thn kalhmera moy Arh!

Μαρία Νικολάου είπε...

Καλημερα και παλι..
Να ρωτησω κατι..
Αυτη σου τη σελιδα να την προσθεσω στα λινγκ μου ή οχι..;
Δεν εχω προβλημα φυσικα οτι θες απλα να ξερω

Spitogata είπε...

Υπέροχο. Κάθε στιγμή, είναι τόσο πολύτιμη. Γιατί και η ζωή είναι τόσο μικρή.

Σε φιλώ