Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Σκέψου .... κι εσύ να λείπεις


Ενα πρόβλημα του Η/Υ με κράτησε μακρυα απο τον "χώρο" της αμφίδρομης επικοινωνίας μου μαζί σας...

Κι όσο παρατεινόταν η αποχή μου τόσο ένιωθα οτι λείπω απο τα "τεκτενόμενα" και μου έφερε στο νου το κείμενο του Ρίτσου
....



" Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,
και συ να λείπεις,
να 'ρχονται οι Ανοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,
και συ να λείπεις,
να 'ρχονται τα κορίτσια
στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,
και συ να λείπεις,
οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,
και συ να λείπεις,
ένα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες ν' ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
και συ να λείπεις" .



(Γιάννης Ρίτσος)

5 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Εξαιρετικό..
Καλησπέρα Αρη..
Μπήκες εκεί που σου αρμόζει στη σελίδα μου...

Ανώνυμος είπε...

Τις μυρωδιές και τις ανάσες
στο πλάι μου ν αφήσεις
όταν ξυπνήσώ να τις βρω
αν δεν με λησμονήσεις..



Καλημέρα Άρη..

L.N.E

ΛΥΔΙΑ είπε...

Διαβασα ακομα μια φορα το ποιημα και ακομα μια... και μια για το τελος... Σκεψου... να λειπεις εσυ... να μην εχω εσενα να μοιράσω την ομορφια τουτου του κοσμου... τα απλά, τα χρωματα...
Χρονια είχα να το διαβασω...
Την καλησπέρα μου...

Spitogata είπε...

Μέχρι να φύγω,
θέλω να ειμαι εδώ.

Τα όσα γράφεις στο προφίλ σου μου έδωσαν την εντύπωση πως είσαι άνθρωπος της θάλασσας.

Μου θύμησες στιγμές μεσοπέλαγα όπου για μέρες δεν φαίνονταν στεριά και οι μέρες κυλούσαν με μόνες αναφορές την ανατολή και την δύση του ήλιου.

Έως την θέα της στεριάς και το επόμενο λιμάνι...

Χάρηακ που σε γνώρισα και χωρίς παρεξήγηση θα σου κλέψω και μια σελήνη να την βάλω στο σπίτι μου.

Καλημέρα, ένα φιλί από μένα.

Ανώνυμος είπε...

Εγινε καποιο αποβραδο,
τα ιχνη μεινανε πισω, πανω στο κυμα.
Το αρωμα σου χαθηκε στο περασμα.
Μα τα λογια σου γραφτηκαν στον χρονο. Καλησπερα απο mariaeyes